देशासाठी मलाही काहीतरी करायचं आहे! पण काय करु?

Image: .firstcry

आज १५ ऑगस्ट! आपल्या देशाचा स्वातंत्र्यदिन. आज सगळीकडे वातावरण देशभक्तीने भारलेलं असतं. सगळीकडे दिमाखात तिरंगा फडकत असतो. आपण सगळी मुलं सकाळी लौकर उठून, शाळेत जाऊन झेंडावंदन करून आलेली असतो. शाळेत झेंडावंदनासाठी आलेल्या प्रमुख पाहुण्यांनी आपल्याला थोर देशभक्तांच्या गोष्टी सांगितलेल्या असतात. आपल्या देशाला स्वातंत्र्य मिळवून देण्यासाठी फासावर जाणाऱ्या क्रांतिकारकांपासून ते शांततामय मार्गाने अहिंसक आंदोलन करणाऱ्या सत्याग्रहींपर्यंत किती लोकांनी आपली आयुष्य पणाला लावली हे आपल्याला सांगितलेलं असतं. आपला देश किती छान आहे हे एरवी आपल्याला माहिती असतंच, पण आजच्या कार्यक्रमाच्या निमित्ताने ते आपल्याला नव्याने लक्षात आलेलं असतं. आणि मग आपल्या या महान देशासाठी आपणही काहीतरी करावं असं आपल्याला फार फार मनापासून वाटत असतं. पण म्हणजे नेमकं काय करायचं ते मात्र आपल्याला लक्षात येत नाही.

हेही वाचा!

मी देशासाठी काय करू ?

आपल्याला असं वाटत असतं, की देशासाठी काहीतरी करायचं म्हणजे थेट सैन्यात भरती व्हायचं किंवा आय ए एस अधिकारी होऊन प्रशासकीय सेवेत जायचं. अर्थात हे करणं ही देशसेवा असतेच, पण ती सगळेजण कशी करणार? आणि समजा सैन्यात जायचं ठरवलं तरी त्याला अजून बरीच वर्षं आहेत. तोवर काय करायचं? तोवर आपल्या देशाची सेवा कशी करायची? तर त्याचं उत्तर फार सोपं आहे. आपला देश, त्यातली माणसं, इथे काम करणाऱ्या यंत्रणा यांना आपल्यामुळे त्रास होऊ नये, झालाच तर आपला उपयोग व्हावा यासाठी जे शक्य असेल ते करायचं. पण म्हणजे काय?

रहदारीचे सगळे नियम पाळायचे. सिग्नल तोडायचा नाही. रॉंग साईडने जायचं नाही. लोकांना त्रास होईल अशी स्कूटर / सायकल पार्क करायची नाही.

Image: firstcry

आपला परिसर स्वच्छ ठेवायचा. कसा? तर रस्त्यात थुंकायचं नाही. इकडेतिकडे कचरा टाकायचा नाही. शक्यतो घरात तयार होणारी ओल्या कचऱ्याचं खत करायचं. कोरडा कचरा वेगवेगळा करायचा. कागद रद्दीवाल्याला द्यायचे. प्लॅस्टिक कमी वापरायचं.

आपला परिसर हिरवा ठेवायचा. म्हणजे खूप मोठं वृक्षारोपण करायचं का? तर नाही. आपण एकच झाड लावायचं. पण त्याला रोज पाणी घालायचं. ते मोठं होईपर्यंत त्याला जपायचं.

घरात आईबाबांना कामाला मदत करायची. त्यातली पहिली गोष्ट म्हणजे आपली काम आपण करायची. त्यासाठी कोणाला आपल्याला दहा वेळा आठवण करायला लावायची नाही. शिवाय तुमच्या वयाप्रमाणे घरातल्या एखाद्या कामाची जबाबदारी घेऊन ते काम रोज करायचं.

Image: cmbcollege

आपला अभ्यास नियमितपणे करायचा. अभ्यास करतांना तो विषय समजून घेण्यासाठी मनापासून करायचा.त्यात शॉर्टकट मारायचा नाही. उत्तरं इंटरनेटवरून कॉपी करायची नाहीत. परीक्षेत कॉपी करायची नाही. चीटिंग करायची नाही

आपल्या आजूबाजूच्या सगळ्या माणसांना सारखंच वागवायचं. एखादा मुलगा गरीब आहे म्हणून त्याच्याशी वेगळं वागायचं आणि एखादा श्रीमंत आहे म्हणून त्याच्याशी वेगळं वागायचं असं करायचं नाही. तीच गोष्ट मुलं आणि मुलींच्या बाबतीत! मुलांची कामं आणि मुलींची कामं असा विचार आपण करायचा नाही. मुलं-मुली एकसमान असतात हे कायम लक्षात ठेवायचं.

घरात आईबाबांना कामाला मदत करायची. त्यातली पहिली गोष्ट म्हणजे आपली काम आपण करायची. त्यासाठी कोणाला आपल्याला दहा वेळा आठवण करायला लावायची नाही. शिवाय तुमच्या वयाप्रमाणे घरातल्या एखाद्या कामाची जबाबदारी घेऊन ते काम रोज करायचं.

काय वाटलं वाचून ? मजा आली? नवीन काहीतरी कळलं ?प्रश्न पडले?... लग्गेच कळवा! - कसं कळवणार ?

व्हाॅट्सॲप मेसेज करा  :  ९११२०५०५००

ईमेल पाठवा  : urjaa.online@gmail.com

क्लिक करा, मेसेज लिहा :https://urjaa.online/contact

आईबाबा बघावं तेव्हा हातात फोन घेऊन बसलेले असतात, मी फोन हातात घेतला की मात्र मला बोलतात. त्यांनी फोन बघितलेला चालतो, मग मी का नाही?

- साजुली वडनेरे

-आईबाबा सतत फोन वापरतात म्हणजे त्यावर फक्त टाईमपास करतात असं नाही. हल्ली ऑफिसची बरीचशी कामं ही मोबाइलवरच सुरु असतात. कदाचित घरी असतानाही आईबाबांना मोबाइलवरुन ती कामं करणं आवश्यक असतं. तो त्यांच्या ऑफिसमधल्याच कामाचा भाग असतो. त्यामुळे त्यांना मोबाइल बघण्याची इच्छा नसली तरी त्यांना तो पाहावाच लागतो. या मोबाइलमुळेच हल्ली आई बाबा ऑफिसमधून घरी आले तरी घरी आल्यासारखे वाटतच नाही.

आपल्याशी ते गप्पा मारत असले, खेळत असले किंवा आपण मस्त एकत्र बसून चित्रपट पाहात असलो, जेवत असलो तर मध्येच आई किंवा बाबांना फोन येतात. मग ते कामाचे असले की घ्यावेच लागतात. एवढंच कशाला घरी असताना कामाचे फोन आले की हातातली कामं सोडून आई बाबांना अनेकदा लॅपटाॅप उघडून काम करावं लागतं. यामुळे आपला जसा हिरमोड होतो तसा त्यांचाही होतो. घरी आल्यावर त्यांना आपल्यासोबत वेळ घालवायचा असतो. पण कामाला नाही म्हणता येत नाही. हा त्यांचा नाईलाज असतो. त्यामुळे आई बाबा जेव्हा मोबाइल पाहात असतात तेव्हा प्रत्येक वेळी ते टाइमपासच करत असतात असं नाही.

हेही वाचा!

- आई बाबांच्या मोबाइलवर तुझ्या शाळेचा, शिक्षकांचा, तुझ्या मित्र मैत्रिणींच्या पालकांचाही ग्रुप असेल. त्यावर आलेल्या सूचना, माहितीही आईबाबांना बघावी लागत असणारच.

मुलांनी अभ्यास वह्या पुस्तकातूनच करायचा असतो. त्यामुळे विरंगुळा म्हणून थोडावेळ तू मोबाइल बघितलास तर आईबाबा ते समजून घेतात. पण तू जर जास्तच वेळ मोबाइल पाहाण्यात घालवलास तर ते तुला रागावणारच.

- मोबाइल बघण्यात वेळ घालवण्यापेक्षा अभ्यास करणं, मैदानावर जाऊन मित्रमैत्रिणींसोबत खेळणं, पुस्तकं वाचणं हे तुझं आत्ता सगळ्यात महत्त्वाचं काम आहे. तू ते करावं अशी इच्छा आईबाबांची असते.

-लहान मुलांनी सतत मोबाइल बघितला तर त्याचे त्यांच्या डोळ्यांवर, बुद्धीवर, वाढीवरही दुष्परिणाम होतात. त्यामुळे आईबाबा जरी मोबाइल बघत असले तरी आपण मात्र तो कमीच बघावा, त्यातच आपला फायदा आहे.

काय वाटलं वाचून ? मजा आली? नवीन काहीतरी कळलं ?प्रश्न पडले?... लग्गेच कळवा! - कसं कळवणार ?

व्हाॅट्सॲप मेसेज करा : ९११२०५०५००

ईमेल पाठवा : urjaa.online@gmail.com

क्लिक करा, मेसेज लिहा :https://urjaa.online/contact