पौष्टिक खाऊच्या डब्याला कशाला आईला त्रास? हा खाऊ तुम्हीच केला तर!

मुलांनी असा खाऊ सारखा खाल्ला तर मुलांच्या आरोग्यावर वाईट परिणाम होतील, शिवाय जंकफूडच्या खाऊमध्ये आणि नंतर मुलांची आजारपणं निस्तरण्यात आई बाबांचाच खर्च होतो. त्यामुळे मुलांशी या छोट्या खाऊच्या डब्याबाबत बोलणं, त्यांना मार्गदर्शन करणं आवश्यक वाटलं. मुलं घरी आईने कितीही समाजावून सांगितलं तरी ऐकत नाही, पण ताईंनी सांगितलं की पटकन ऐकतात, ही पालकसभेतला पालकांची प्रतिक्रिया नेहमीचीच. तिचीच आठवण ठेवून त्यावर काही पर्याय काढावा असं वर्गताईंना वाटलं.

आठवड्यातला एक दिवस संवादाचा तास असतो. त्या दिवशी ताईंनी मुद्दाम मुलांशी या खाऊच्या डब्याबाबत चर्चा केली. त्यादिवशी ताईंनी मुलांना पौष्टिक खाऊबद्दल सांगितलं. छोट्या सुटीच्या वेळेस कोणीही जंकफूड न आणता पौष्टिक खाऊ आणायचा असा नियम सर्व मुलांनी मिळून केला. पण शिवानीने हात वर केला. तिला काहीतरी बोलायचं होतं. 'ताई आईला रोज सकाळी लवकर ऑफिसला जावं लागतं. यायलाही उशीर होतो. आईला पोळी भाजीचा डबा करायलाच किती घाई होते, मग पौष्टिक खाऊ आई कशी रोज करणार? '

शिवानीचा प्रश्न अगदी बरोबर होता. शिवानीच्या आईप्रमाणेच प्रत्येक विद्यार्थ्याच्या आईला पौष्टिक खाऊ करायला वेळ मिळेलच असं नाही. ताईंनी पौष्टिक खाऊमध्ये तुम्ही काय काय खाऊ आणू शकता हे सांगितलं. भाजलेले शेंगदाणे-फुटाणे, खजूर, राजगिरा चिक्की, राजगिरा लाडू, शेंगदाणा चिक्की, तिळाची चिक्की असे खाऊचे पर्याय सांगितले. यातला सर्वच खाऊ विकत मिळतो. पण ठरवलं तर काही खाऊ आपण आईला फारसा त्रास न देता घरी स्वत:च्य हातानंही तयार करु शकतो. आपल्या स्वत:च्या हातानं पौष्टिक खाऊ ही संकल्पना मुलांना खूपच आवडली. मग चर्चेअंती शेंगदाण्याच्या कुटाची चिक्की करण्याचं ठरलं.  ही चिक्की शाळेत छोट्या सुटीला खाऊ म्हणून आणू शकतो शिवाय घरी अभ्यास करताना मधेच भूक लागते, तेव्हाही ही चिक्की खाऊ शकतो आणि संपली की पुन्हा पुन्हा बनवून ठेवू शकतो ना ताई' असं सोहम म्हणाला. सगळ्यांनी टाळ्या वाजवून सोहमच्या म्हणण्याला दाद दिली. आता प्रश्न होता ही शेंगदाण्याच्या कुटाची चिक्की करायची कशी? ताईंनी मुलांना चिक्की करण्याची रेसिपी समजावून सांगितली. एकदम सोपी होती रेसिपी. वाचून तर पाहा!