मी मुलगा आहे तर मी कसंही वागेन! मुलग्यांसाठी कुठे नियम असतात का?

संमतीशिवाय स्पर्श नाहीच!

 परवा तर कहरच झाला.  हार्दिकच्या वर्गातल्या शमानं टीचरकडे तक्रार केली त्याच्याविरुद्ध. ती त्याला पेन देत नव्हती तर त्यानं तिचा हात पिरगळून ते काढून घेतलं. मग टीचरनी शिकवायचं थांबवलं आणि त्या म्हणाल्या, ‘मला वाटतं आज आपण एका महत्त्वाच्या विषयावर बोलूया. आपले हक्क काय हे सगळ्यांना माहिती असतं, हो ना? पण जेव्हा तुम्ही इतरांना स्पर्श करता तेव्हा मात्र त्यात तुम्ही एकटे नसता, अशा वेळी तो फक्त तुमचा हक्क रहात नाही. त्या दुसऱ्या व्यक्तीचं काय म्हणणं आहे हेही तितकंच महत्त्वाचं ठरतं. कुणालाही हात लावताना स्वत:ला विचारा, त्या व्यक्तीची त्यासाठी संमती आहे ना? सरसकट त्यांची संमती गृहीत धरणं, त्यांना मान्य असेलच असं समजणं बरोबर आहे का?’ मुलांनी ‘नाही’ अशा माना हलवल्या.

‘हार्दिक, तुम्हा मुलांना याबाबतीत जास्त काळजी घ्यायला हवी. आता तुमचे स्नायू बळकट होतायत, तुमची शक्ती वाढतेय. आपण दुसऱ्याला दुखवतोय हे तुमच्या लक्षात येत नाही. मस्ती करणं हा आपला हक्क आहे असं तुम्हांला वाटतं. ‘मी मुलगा आहे ना, म्हणून मी असा आहे.’ असं तुमचं म्हणणं असतं. पण मुलगा असणं म्हणजे दुसऱ्यांना त्रास देणं नव्हे. तुमच्या शक्तीचा नीट वापरही करता येतो. इतरांना आदर देण्यात खरी मर्दानगी आहे.