मनासारखं घडलं नाही तर राग येणारच. पण तो येवू नये म्हणून काय करायला हवं?

तुमच्या बाबतीत असं कधी झालंय का की काहीच तुमच्या मनासारखं होत नाही? म्हणजे तुम्ही खूप अभ्यास केला होता, पण नेमकं परीक्षेच्या वेळी बरं नव्हतं म्हणून चांगले मार्क्स मिळाले नाहीत... किंवा तुम्ही खरंच गृहपाठ केला होता, पण तुम्ही खरंच वही घरी विसरलात आणि मग शिक्षकांनी तुम्हाला शिक्षा केली... किंवा तुम्ही मित्र/मैत्रिणीच्या बर्थ डे पार्टीला जाण्यासाठी तुमच्या सगळ्यात आवडत्या नवीन ड्रेसला इस्त्री करायला घेतलीत आणि तेवढ्यात कोणीतरी हाक मारली आणि त्या गडबडीत नेमकं त्याचं वरचं नेट जळलं आणि आता तो ड्रेस तुम्ही पुढे कधीच घालू शकत नाही

जाऊदे. अशा अनेक गोष्टी आपल्या बाबतीत सारख्या घडत असतात आणि त्यामुळे आपली त्या त्या वेळी भयंकर चिडचिड पण झालेली असते. आणि सारखं सारखं असं व्हायला लागलं की आपल्याला वाटतं, की अशा सगळ्या गोष्टी फक्त माझ्याच बाबतीत होतात. इतर सगळ्यांचं सगळं छान होतं. त्यांची किती मजा होते आणि मलाच फक्त हवं तसं मिळत नाही, माझ्याच बाबतीत मनासारखं काही घडत नाही. असे विचार यायला लागले की मग आपली कोणत्याही गोष्टीवरुन चिडचिड होते. लहान भावंडाने आपल्या गोष्टींना हात लावल्यावर आपण त्यांच्यावर चिडतो, आईने किंवा बाबाने छोटीशी सूचना केली तरी वैतागतो, मोठ्यांनी सांगितलेलं काम नकोसं वाटतं. आपल्याला आवडतं तेही करावंसं वाटत नाही. सतत चिडचिड आणि रागराग होतो. 'आपलं लकच खराब' म्हणूनच असं होतं असं वाटायला लागतं. आणि असा विचार केला तर होणारा त्रास आणखीनच वाढतो.