सई आणि उंदीर – भाग २

हा फ्रॉक फाटण्याचा आणि बाकी सगळी खोली आवरण्याचा काय संबंध आहे ते काही सईला कळलं नाही. पण तिने वर वर खोली आवरली. म्हणजे सगळ्या वस्तू उचलल्या आणि ज्या कपाटात जिथे कुठे जागा असेल तिथे कोंबून भरून टाकल्या. पण तरीही काही गोष्टीची पुस्तकं बाहेर राहिलीच. ती ठेवायला कुठेच जागा उरली नाही. ती पुस्तकं आत ठेवायची तर कपाटातलं सगळं सामान बाहेर काढून कपाट इमानदारीत आवरावं लागलं असतं. तेवढं कोण करेल? मरूदे. नाहीतरी ती पुस्तकं आपल्याला रोज वाचायला लागतातच. असा विचार करून सईने ती पुस्तकं तशीच टेबलवर एका कोपऱ्यात सरकवून ठेऊन दिली. आणि ती खेळायला निघून गेली. रात्री आईने तिला खोली आवरल्याबद्दल शाब्बासकी दिली. ती ऐकून सई खोलीत आली, थोडा वेळ गोष्टीची पुस्तकं वाचली आणि झोपली. आणि सकाळी उठून बघते तर काय! तिची टेबलवर ठेवलेली गोष्टीची पुस्तकं कोणीतरी कुरतडून ठेवली होती. आता मात्र तिचा संताप झाला. काल फ्रॉक आणि आज पुस्तकं! कोण माझं सामान रात्रीतून कुरतडतंय? आज रात्री त्याचा शोध लावलाच पाहिजे आणि त्याला धडा शिकवलाच पाहिजे. असं म्हणून सई दिवसभर रात्र होण्याची वाट बघत बसली. शेवटी एकदाची रात्र झाली. आई-बाबा झोपले. सई पण झोपायला आली. पण ती जागी होती. आज तिने काही रद्दी पुस्तकं मुद्दाम टेबलवर काढून ठेवली होती. आणि ती गपचूप टॉर्च घेऊन बसली होती. बराच वेळ झाला तरी कोणी आलं नाही.