शक्य होतील तसे छोटे प्रकल्प राबवत गेलो. बदल होतोय असं जाणवू लागलं आणि आमचा उत्साह वाढला. सर्वप्रथम या प्रकल्पावर काम करण्यासाठी सर्वप्रथम 'अंधश्रद्धामुक्त समाज घडवूया - विज्ञानवादी दृष्टिकोन स्वीकारूया' हा उपक्रम आम्ही सुरु केला. याची सुरुवात 'सर्प- सर्पदंश, प्रथमोपचार, अंधश्रद्धा आणि जनजागृती' हा कार्यक्रम घेऊन केली. साप आणि त्याच्या दंशाविषयी विस्तृत माहीती देऊन नंतर विद्यार्थ्यांनी ऐकलेल्या तसेच त्यांना माहीत असलेल्या शेकडो प्रश्न, शंका आणि अंधश्रद्धा यावर  मोकळेपणाने  चर्चा घडवून आणली. त्यानंतर अधे-मधे ठरवून वेळ काढून विद्यार्थी आपल्या आई, वडील,मोठी भावंडं तसेच गावातील इतर परिचयातील लोक यांच्याकडून ऐकलेल्या गोष्टी, त्यांना मिळालेली खरी-खोटी पशुपक्षांविषयीची माहीती घेऊन येत होती . आम्ही शिक्षक  आणि मुलं  त्यावर चर्चा करत गेलो.

शाळेचे क्रीडांगण आणि शाळेच्या/ग्रामपंचायतीची जोडून असलेल्या विस्तीर्ण जागेत जवळपास २०० वृक्षांची लागवड करून त्यांचे संगोपन केले.

मग यापुढे जाऊन विद्यार्थ्यांना निसर्गातल्या/आजुबाजूच्या घटकांचे निरीक्षण करून त्यांच्यात अभ्यास/ जन जागृती होईल असं काही करता येईल का याची चाचपणी केल्यावर आम्हाला विषय सापडला - 'निसर्गातील अन्नसाखळीचे महत्व उलगडणे'. या प्रकल्पावर काम करतांना, विद्यार्थ्यांना शाळेत, शाळेच्या परिसरात, घरी आणि आजुबाजूला सहजपणे दिसणाऱ्या जीवांचे निरीक्षण करायला लावले.

यात, बेडकं कुठल्या दिवसात ओरडतात ?, ती का ओरडत असावीत ?, काही खातांना तुम्ही बेडकांना पाहिले आहे का ?, घरात दिसणारी पाल घरात का येते ?, ती जास्त वेळा केव्हा नजरेस पडते ?, जेव्हा समोर दिसत नाही, तेव्हा ती कुठे गेलेली/लपलेली असते?, घरातली पाल काय खात असेल ? ती कीटक खात असेल तर आपली शत्रु कशी? पक्षी कसे दिसतात ? ते कोणत्या रंगाचे, आकाराचे आणि उंचीचे असतात? तुम्ही किती जातीचे पक्षी तुम्ही पाहिले आहेत ?, तुम्हाला माहित असलेली पक्षांची नावं सांगा ?, कीटक, मुंग्या, झाडं, वृक्ष, वेली व आजुबाजूच्या असंख्य जीवांबद्दल, असंख्य प्रश्न विद्यार्थ्यांना विचारले आणि त्यांची उत्तरं त्यांच्याकडूनच मिळवली. यातून विद्यार्थ्यांना त्या सजीवांबद्दल माहीती तर मिळालीच शिवाय हे जीव कीटक आणि इतर जीव खाऊन जीवन जगतात, हेही विद्यार्थ्यांना कळाले.

शाळेतल्या पुस्तकात शिकवली गेलेली अन्नसाखळी विद्यार्थ्यांनी प्रत्यक्ष पाहिली, अनुभवली आणि समजून घेतली. त्यातून या सगळ्या जीवांचे निसर्गासाठी पर्यायाने मानवासाठी किती महत्वाचे स्थान आहे याचा अनुभव घेतला. त्यातून त्यांचा वन्यजीव, निसर्ग आणि एकूणच पर्यावरणाविषयी जाणीव आणि जिव्हाळा वाढत गेला.